74. Jakam piękna.

Co za wredny mróz! Moje biedne policzki i noseczek bolą po jego codziennej dawce o poranku. Za to odkryłam ukryty potencjał w moim długim czarnym płaszczu, w którym szłam na studniówkę (olaboga, long, loong time ago). Jego zaletą okazała się przydatność, komfort i ciepło, ah - i oczywiście cudowna prezencja. Jest ociupinkę za duży, ponieważ w liceum ważyłam.............75kg (haha, poważnie, bez ściemy), sama nie mogę teraz w to uwierzyć. Obecnie staję na wadze i widzę 60. Nie wiem kiedy i jak zrzuciłam to 15kg (nie, waga nie jest popsuta).

No ale, wracając do tematu mrozu..mam GŁOŚNĄ nadzieję, iż niedługo zabierze swoje manatki i zniknie, ponieważ kupiłam sobie już lekki płaszcz i nie mogę w nim chodzić bo jest za zimno. Frustruje mnie jego widok w szafie i niemoc narzucenia go na plecy poza domem >.> Straszna tortura. Odradzam takich posunięć.

Pilnie potrzebuję pomysłu na prezent walentynkowy! Help, dopóki nie zaczęłam walić głową w ścianę z rozpaczy i niemocy.

:O